|
COSTA RICA 2006/2007 |
|
| Dag 12, donderdag 4
januari Vanmiddag vliegen we vanuit Drake naar San Jose. We beginnen dus direct na het wakker worden (9 uur) met inpakken van bagage en uitzoeken in welke tas wat gaat. Want we gaan eerst nog een nachtje slapen in Alajuela, voor we morgenvroeg naar Nederland vliegen. Ik ontdek een mega-grote spin in de badkamer. Gelukkig hoef ik daar niet meer te zijn, als dat beest blijft zitten. Het inpakken duurt wel even een uurtje, maar dan is ook alles klaar. We nemen de tassen mee naar beneden en eten een laat ontbijt/lunch: pannekoekjes met appelcompôte à la Simone. Vladi is ziek, dus we worden 's middags door een taxi naar de airstrip gebracht. Dit is heel jammer, want we hebben hierdoor amper tijd om afscheid te nemen. We moeten veel te vroeg weg! Om 13:45 staan we bij de airstrip, terwijl ons vliegtuigje pas om 16:00 vertrekt... De voorzieningen zijn gewoon bijzonder grappig: Een brandblusapparaat en een windzak, dat is het. De wachtruimte is prima zo: een golfplaten dakje en een plank om op te zitten. |
 |
 |
Er zijn meerdere vluchten rondom deze
tijd. Een vliegtuigje van
Sansa gaat om 15.45 en die van ons
(NatureAir)
daarna om 15.55. Het is een vlucht die een tussenstop maakt in Puerto Jimenez, aan de andere kant van het Peninsula de Osa. Daar is (hoe ironisch) een begraafplaats direct naast het vliegveld! De graven hebben bijna allemaal een soort tombe, of juist helemaal niets anders dan een simpel kruis. Dat is wel anders als in Nederland met hun platte opdekstenen en rechtopstaande grafzerken. Vlak voor we weer opstijgen na een kleine passagierswissel, zien we hoe een jongen van zijn fiets geblázen wordt door de wind van een ander landend vliegtuig. Het gebeurt net in de berm van de landingsbaan, als hij die wil oversteken met zijn fiets (!) Er wordt vanuit onze cockpit hevig gebaart naar medewerkers een eindje verderop. Zij zullen een hartig woordje met deze jongen gaan spreken.. |
| Dan vliegen we. Het is
een slechte vlucht. Veel wolken, harde wind, regenbuien om doorheen
te vliegen, Bijna zwarte lucht... Maar uiteindelijk ook een
bijzonder fenomeen: een omgekeerde regenboog! Als we aankomen op Tobias Bolaños (San Jose), belt een vriendelijke taxichauffeur met onze nieuwe bestemming: een nachtje Arilapa Bed & Breakfast. Wij weten namelijk niet waar die zit, dus we geven ons mapje aan de chauffeur en die regelt alles in het Spaans. Hij kan wel erg goed Engels trouwens. En hij brengt ons naar een plek vlakbij het internationale vliegveld (Alajuela) voor $ 15. Daar zal de eigenaar van Arilapa ons ophalen. Maar néé! Als hij vertelt dat we moeten kijken naar een beige VW, slaat de schrik me om het hart. Dat is Alonso Arburola, van het vorige hostel! Hij heeft de verkeerde gebeld... Maar goed, we kennen Alonso en als we hem vertellen wat het probleem is, geeft hij aan alles te kunnen oplossen. Hij zoekt via een taxibedrijf het adres op van Arilapa, en vraagt ook wat het kost om daar te komen. Wij betalen hem vervolgens de taxikosten ($8). Hij is een ontzettend vriendelijke vent en hij brengt ons naar een bizarre buitenwijk met een ontzettend beveiligd huis. Overal hekwerken en tralies. Het is 18.00h. |
.JPG) |
 |
De eigenaresse laat ons een mooie kamer
zien met een fijn stevig bed. Ze geeft ons meteen de tip dat er om
19:00h een gratis taxi komt om eventuele gasten voor het
restaurant El Mirador op te halen.
Het is een restaurant op de zijkant van een berg, waardoor je een
schitterend uitzicht hebt over de stad Alajuela. Timo heeft
eigenlijk nog niet zo'n honger, maar ik wil wel wat eten! Bovendien
hebben we de tip van dat restaurant ook al gehad van Alonso; nu we
er zo dichtbij zitten, wil ik er wel naar toe. Het is er gezellig; je kunt kiezen of je binnen of buiten wil zitten. Buiten natuurlijk! Dat schitterende uitzicht wil je niet verdoezelen door reflectie van binnenlichtjes. Timo neemt een soort biefstuk en ik neem vis in de speciale saus van het restaurant. Met drankjes erbij voor $ 25. Alles smaakt erg lekker en we genieten nog even van de laatste avond. Helaas hebben we geen camera bij ons, om alle lichtjes op de foto te zetten. |